مراقب باشیم از مردم جدا نشویم

به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، قیمت دلار که بالا رفت، کاسبی‌ها از تهران تا کوچک‌ترین شهرها بهم ریخت و همین صدای اعتراض‌ها را بلند کرد. بازاریان آستارا هم مغازه‌ها را به نشانه اعتراض بستند. با آن که فریاد می‌زدند اما صدایشان چندان شنیده نمی‌شد. در میان این هیاهوی پرتنش، حجت‌الاسلام حسینعلی رضازاده، امام جماعت مسجد امام جعفر صادق (ع) شهرستان آستارا به دنبال راه‌حل بود. خودش می‌گوید: «آستارا شهر کوچکی است و کار کردن در آن دشواری‌های شهرهای بزرگ را ندارد اما ما با مردم و کسبه بازار ساحلی که قریب 2000 مغازه هستند، ارتباط نزدیکی داریم.» مردمی بودن این امام محله موجب شد، راهکار پیشنهادی او برای رساندن صدای اعتراض محقانه کسبه به گوش مسئولان، کارگر بیفتد و آرامش به بازار بازگردد. حجت‌الاسلام رضازاده برای ما این ماجرا را چنین روایت کرد. 

تریبون نماز جمعه در اختیار کسبه معترض

در روزهایی که اعتراض‌ها پیش آمد و کسبه مغازه‌ها را بستند، به همراه چند نفر از دوستانی که در بازار نقش‌آفرین بودند، با کسبه صحبت کردیم؛ گفتیم اگر صحبتی دارید، در نماز جمعه و پیش از خطبه‌ها بگویید. حجت‌الاسلام محمدرضا صالحیان، امام جمعه آستارا که روحانی مردمی و انسان شریف و باهوشی است نیز از این پیشنهاد استقبال کرد و قرار شد هر یک از کسبه، گروه یا صنف یا حتی هر کدام از مردم دیگری که حرفی جدی برای مسئولان و بهبود وضعیت کشور دارند، از تریبون نماز جمعه برای شنیده شدن حرف‌های خود استفاده کنند. بازاریان هم از این پیشنهاد استقبال کردند. 
برای این منظور، با سه نفر از کسبه بازار صحبت کردیم و مقرر شد که هر کسی را که می‌خواهند، معرفی کنند تا به جای اعتراض در بازار، صحبت‌های خود را در نماز جمعه بیان کنند که با توجه به حضور مسئولان، احتمال شنیده شدن اعتراض‌ها بیشتر است و تا حد امکان به آن‌ها ترتیب اثر داده می‌شود. یکی از کسبه در نماز جمعه حضور یافت و اتفاق جالبی بود که باعث شد جلسه‌ای هم با حضور مسئولان در مسجد بازارچه برگزار شود و مشکلات بازارچه را مطرح کردند و کارهای متعددی هم برای رفع آن‌ها آغاز شد. 

فرصت 10 دقیقه‌ای بدون سانسور

این اقدامات باعث شد تا تنش و عصبانیت بازاری‌ها کمی آرام‌تر شود و موجب ایجاد یک اتفاق خوب و متداول شد تا از این پس، کسبه بتوانند از این تریبون برای بیان صحبت‌ها و نارضایتی‌ها و انتقادات خود استفاده کنند. در حال حاضر، هر هفته یک نفر از صنوف مختلف به طور داوطلبانه در نماز جمعه حاضر می‌شود و پیش از خطبه‌ها حدود 10 دقیقه‌ای فرصت دارد تا بدون سانسور و آزادانه و بدون توهین به شخصی، حرف‌های خود را مطرح کند و تنها به بیان مشکلات، معضلات، کم‌کاری‌ها و ترک فعل‌ها و مسئولیت‌ها بپردازد. 
برخی مشکلات مانند افزایش نرخ دلار یا مسدود شدن اینترنت، در سطح کشور است و در اختیار مدیران شهرستانی نیست اما برخی مشکلات با دست مسئولان محلی قابل حل است که در این جلسات تلاش شده تا حد امکان به رفع آن‌ها بپردازند، کما این که چند مشکل عنوان شده از سوی کسبه، بسیار سریع و با دستور مستقیم مسئولان حل و فصل شد. به عبارتی، به بهانه آرام شدن اعتراض‌ها، بسیاری از مشکلاتی که مدت‌ها بود کسبه بازار با آن دست به گریبان بودند، رفع شد.
این راهکار ساده توانست فضای بازار را از تشنج خارج کند. باوجود آن که در پنجشنبه و جمعه خونین دی ماه، تعرض‌هایی به بانک‌ها و مراکز دولتی آستارا صورت گرفت، اما بازار در این آشوب‌ها هیچ نقشی نداشت و آرام بود. 

روحانیون باید در کنار مردم باشند

یک عالم دینی و روحانی باید همیشه در دل جامعه و در ارتباط نزدیک با مردم باشد که اگر اتفاقی برای آن‌ها رخ داد، بتواند از مردم حمایت و دفاع کند و چنانچه برای خدشه‌دار شدن امور مربوط به دین پیشامدی رخ داد، بتواند از مردم کمک بگیرد یا اگر برای جمهوری اسلامی که برمبنای دین خدا پایه‌گذاری شده هم اتفاقی رخ داد، بتواند به کمک مردم کاری انجام دهد. این موضوع موقوف به زمان نیست؛ اگر روحانیون تنها در شرایط اضطرار به سمت مردم بیایند، حمایت آن‌ها را از دست خواهند داد؛ اما اگر در میان مردم باشند و همیشه مردم را همراهی کنند، در چنین مواقع نیز پشتیبانی مردم را دارند.
البته این امر تنها محدود به روحانیت نمی‌شود؛ فرمانداری که همیشه با مردم است، می‌تواند در بحران‌ها مؤثرتر باشد. نماینده مجلسی که همیشه در کنار مردم است و تنها برای گرفتن رأی با مردم همراه نمی‌شود نیز می‌تواند در شرایط خاص، بهتر عمل کند. 
ما طلبه‌ها و روحانیون، یک صنف یا گروه مردمی هستیم و از ابتدا هم همین‌گونه بوده است. حتی معیشت ما هم با مردم است. معیشت ما به واسطه منبر رفتن یا شرکت کردن در مراسم و مناسبت‌های مردمی و از جیب آن‌ها تأمین می‌شود. ما سرسپرده مردم هستیم و این مردمی بودن می‌تواند در بحران‌ها نقش‌آفرین باشد. اتفاق اخیر که بحران کوچکی بود اما در بحران‌هایی مثل جنگ یا بحران‌های خطرناک، باز هم این نقش‌آفرینی می‌تواند هم به داد مردم، هم دین و هم نظام جمهوری اسلامی برسد. بنابراین، ما باید مراقب باشیم که از مردم جدا نشویم. هر وقت که از مردم جدا شویم، ما هم مانند سایر عناصر، نقش پررنگی نخواهیم داشت و مردم دیگر به ما اطمینان نخواهند کرد. 
در شهرهای بزرگ که گاهی روحانیون ارتباط کمی با مردم دارند، این معضلات بیشتر به چشم می‌آید که باید فکری به حال آن کرد. به عنوان مثال، روحانیون در شهرهای بزرگ باید سوار تاکسی شوند، با مردم همراه شوند و گوش شنوای آن‌ها باشند. آن زمان است که در زمان بروز بحران، مردم روحانیون همراه خود را می‌شناسند. ما تنها با کسبه بازار ارتباط خوبی نداریم بلکه با توجه به کوچک بودن شهرستان ما که جمعیتی حدود 100 هزار نفر دارد، با چند هزار نفر از جمله نخبگان، شماری از افراد معروف، افراد عادی، مسجدی‌ها و بسیاری از اقشار در ارتباط هستیم که بتوانیم در شرایط خاص، از آن‌ها دفاع کنیم. 
 

منبع: حوزه